خدا سوگند نمىدانم به كداميك از اين دو مسرور باشم ، به ورود جعفر يا به فتح خيبر . امام ( ع ) فرمود : ديرى نگذشت كه جعفر آمد . پيامبر ( ص ) از جاى برخاست و او را در آغوش گرفت و ميان دو چشم او را بوسيد ، آن مرد گفت : چهار ركعت نمازى را كه شنيده‌ام پيامبر خدا ( ص ) به جعفر دستور داد آنها را به جا آورد كدام است ؟ فرمود : « چون جعفر بر پيامبر ( ص ) وارد شد آن حضرت به او فرمود : اى جعفر ! آيا به تو عطا نكنم ، به تو نبخشم ، به تو هديه نكنم ؟ امام ( ع ) فرمود : در اين هنگام مردم چشمها را دوختند كه ببينند به او طلا مىبخشد يا نقره . جعفر عرض كرد : آرى اى پيامبر خدا . فرمود : « چهار ركعت نماز بگزار ، هر زمان آن را به جا آورى خداوند گناهان بين آنها را مىآمرزد ، اگر توانستى هر روز ، و گرنه هر دو روز يك بار و گرنه هر جمعه و گرنه هر ماه و گرنه هر سال آن را به جا آور كه خداوند گناهان بين آنها را مىبخشد . عرض كرد چگونه آن را به جا آورم ؟ فرمود : نماز را آغاز مىكنى سپس حمد و سوره مىخوانى پس در حالى كه ايستاده‌اى پانزده بار مىگويى : سبحان اللّه و الحمد للّه و لا إله الّا اللّه و اللّه اكبر چون به ركوع روى اين ذكر را ده بار و چون سر بردارى ده بار ، و چون به سجده روى ده بار ، و چون سر از سجده بردارى ده بار ، و نيز در سجده دوّم ده بار ، و چون سربردارى ده‌بار تكرار مىكنى . پس مجموع اينها در هر ركعت هفتاد و پنج و در چهار ركعت سيصد ، و چون هر سبحان اللّه مشتمل بر چهار تسبيح است يكهزار و دويست تسبيح مىشود . » در روايت صحيح از ابراهيم بن ابى البلاء از امام كاظم ( ع ) آمده است كه به آن حضرت عرض كردم : براى كسى كه نماز جعفر را بخواند چه ثوابى است ؟ فرمود : « اگر به اندازه ريگ بيابان و كف دريا بر او گناه باشد خداوند او را مىآمرزد . » عرض كردم : اين ثوابها براى ماست ؟ فرمود : « پس اينها براى كيست ؟ جز اين است كه تنها براى شماست . » « 46 »

--> ( 46 ) الفقيه ، ص 145 ، شماره 4 ؛ تهذيب ، ج 1 ، ص 308 .